بندهء خدا و پدر چند قبيله . تيم ( taym ) م . ع . تامته المراة تيما ( از باب ضرب ) : بندهء خود گردانيد وى را آن زن . و رام و منقاد گردانيد . و كذلك تامه العشق و الحب . تيم ( tayam ) ا خ . ع . بطنى از عرب و و كوى شرقى مدينه . تئم ( te'm ) ص . ع . همزاد و توام يق هذا تئم فلان . تيم ( tim ) ا . پ . كاروانسراى بزرگ و بازار . و غم و اندوه و رنج . تيما ( tim ) ا . پ . بيابان و صحرا و دشت . تيما ( tim ) ا . ع . دشت و بيابان . و ا خ . موضعى بر هشت منزل از مدينه به طرف شام . و ستارهاى برج جوزا . تيماء ( tim ' ) ص . ع . ارض تيماء : زمين بىآب و گياه كه مردم در آن راه گم كنند و هلاك شوند و يا زمين فراخ و وسيع . تيماج ( tim j ) ا . پ . نشانهء تير . و پوست گوسپند دباغى شده . تيمار ( tim r ) ا . پ . حمايت و دستگيرى و محافظت و نگهبانى و حراست و پرستارى بيمار و غم‌خوارى . و كار و شغل . و رنج و اندوه . و مخارج قشونى . و فكر و انديشه و تصور و تدبير و توجه . و تيمار كردن : پرستارى كردن و با شال و قشو بدن اسب و ديگر ستور را مالش دادن . و تيمار داشتن : توجه داشتن . تيمار خانه ( tim r - x ne ) ا . پ . بيمارستان و بيمارخانه . تيماردار ( tim r - d r ) ا . پ . ضابط ملك و داراى شغل و كار . تيمار دارى ( tim r - d ri ) ا . پ . توجه و سرپرستى . تيمار داشت ( tim r - d ct ) ا . پ . مهترى اسبان . تيماركش ( tim r - kac ) ص . پ . مغموم و اندوهگين . و بيمار و مريض . تيماره ( tim re ) ا . پ . فكر و انديشه و غمخوارى . تيماس ( tim s ) ا . پ . جنگل و بيشه . و ويرانه و ملك لم يزرع و ويران و خار و نيستان . تيماو ( tim v ) ا . پ . بلادت و كندذهنى . تئمة ( te'mat ) ا . ع . گوسپند شير كه از آن زن باشد و آن را او دوشيده باشد . تيمة ( timat ) و تئمة ( te'mat ) ا . ع . گوسپندى كه در حالت گرسنگى ذبح كنند . و گوسپندان زياده از چهل عدد تا اينكه به نصاب ديگر رسند . و گوسپند شيردار كه در خانه دارند - ضد سائمة - الحديث التيمة لاهلها . و تميمة و بازوبند كودكان . تيمچه ( tim - ce ) ا . پ . مصغر تيم كاروانسراى كوچك . تيمز ( taymoz ) ا . پ . مأخوذ از زبان تاتارى - آهن . تيمسار ( tims r ) و تيمشار ( timc r ) ا . پ . لقبى است براى تعظيم مانند جناب و اين لقب از شت كه بمعنى حضرت است پست‌تر مىباشد . تيمم ( tayammom ) م . ع . آهنگ كردن و به خاك دست و روى ماليدن به نيت عبادت قوله تعالى فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً . * مر . تيميم . تيمم ( tayammom ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دست و روى به خاك ماليدن بعوض وضو و غسل . تيمن ( tayammon ) م . ع . تبرك كردن و مبارك شدن . و مردن . و بر سوى راست نهادن مرده را در گور . و خويشتن را به يمن منسوب كردن . و به بركت دعا خواندن كسى را . تيمن ( tayammon ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تبرك و ميمنت و بركت . تيمنا ( tayammonan ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور ميمنت و بركت . تيمناك ( timn k ) ص . پ . مشفق و مهربان و دستگير . تيمور ( timur ) ا . پ . - مأخوذ از تركى - آهن و از اعلام است . تيمور ( teymur ) و ( taymur ) ا خ . پ . نخستين پادشاه گوركانى و مؤسس سلطنت اين سلسله كه از 771 هجرى تا 807 در بيشتر ممالك آسيا با كمال قدرت و عظمت پادشاهى كرد . تيمور ( timur ) و تيموره ( timure ) ا . پ . سنگى كه در شكم بعضى حيوانات توليد مىگردد و آن را مانند فادزهر استعمال مىكنند . تيموز ( taymuz ) ا . پ . به زبان مردم تاتار آهن . تيموك ( timuk ) ا . پ . تندى و درشتى و سخت‌روئى و عبوس . تيميم ( taymim ) م . ع . قصد كردن و اراده نمودن يق يممته بالرمح . و تيمم كردن براى نماز و عبادت يق يمم المريض للصوة الحديث سال رجل عليا عليه الصلاة و السلام عن صاحب له به جدرى و اصابته الجنابة فقال يمموه . تيمين ( taymin ) م . ع . بر دست راست رفتن . و بيمن . در آمدن . و ببركت دعا كردن كسى را يق يمن عليه . تين ( tin ) ا . پ . بلغت زند و پازند انجير . تين ( tin ) ا . ع . انجير و نام چند كوه . تينا ( tayn ) ا . پ . عشق‌بازى و ناز